|
KINIK TARİHÇESİ |
|
| |
KINIK İLÇEMİZİN TARİHÇESİ |
Kınık Ege bölgesinde 39 derece iki dakika kuzey enlemi,27 derece 54 dakika doğu meridyeni arasında yer almaktadır. 436 km. alana sahip olup deniz seviyesinden yüksekliği 40 metredir. İzmir iline uzaklığı 120 km. asfalt yola bağlıdır.
Coğrafi Konum:Kınık Yunt dağlarının kuzey eteklerindedir. batısında Bergama doğusunda Kırkağaç kuzeyinde soma güneyinde Akhisar’la çevrilidir. doğudan batıya geçen Bakırçay ırmağı ilçenin tek akar suyudur.
Kınık Adı Ve Kısa Tarihi: Kınık adı kelime anlamı bakımından tarihçilere göre nerede olsa azizdir anlamına gelmektedir. ilçe bugünkü adını oğuz Türklerinin Bozoklar kolunun Kınık boyundan almaktadır. Kınık 1864'te Balıkesir.1875'te Manisa 1879 yılında İzmir e bağlanmıştır.13 Eylül 1922 de düşman işgalinden kurtulmuştur. Cumhuriyetten sonra Bergama'ya bağlı nahiye iken 1948 yılında ilçe olmuştur Kınık'ın tarihi Roma imparatorluğuna kadar uzanmaktadır ilçenin güneydoğusunda Karadere ormanları içerisinde sipil tapınağı ve bazı tarihi kalıntılar ilçenin tarihinin çok eskilere dayandığını göstermektedir.Kınık 1930 tarihinde Osmanlı devletinin idaresi altına girmiştir.
Türk Eserleri:
Karaosmanoğlu su kemeri : Karaosmanoğlu zamanında Karadere üzerine yapılmış ilk Türk eseridir. 3 büyük 3 küçük 6 kemerden oluşmaktadır
Cuma Camileri: Cumalı Sucahlı ve çiftlik köylerinde bulunan 3 caminin askerler tarafından bir gecede yapıldıkları halk arasında rivayet edilmektedir kitabelerden cumalı köy cami hicri 762 miladi 1342 Sucahlı cami hicri 994 miladi 1574 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.Çiftlik köyü cami yıkılmıştır. Bölgede ilk Türk eserleridir. |
CUMHURİYET DÖNEMİNDE KINIK |
| 13 Eylül 1922 tarihinde düşman işgalinden kurtarılan Kınık 1948 yılında ilçe olmuştur. İlk Kaymakam olarak İzmir maiyet memurlarından Abdurrahman ÜLKÜER atanmıştır. O dönemde ilçede sağlık ve adliye teşkilatı kurulmamıştır. Aynı gün nüfus idaresi faaliyete geçmiştir. İlçenin 1923 nüfus durumu merkez ile toplam 34 köyünün nüfusu 34843 olup bazı ova köylerinin Bergama ilçesine verilmesi sonucunda 1960 nüfus sayımında merkez ile toplam 30 köyün nüfusu 19775 olarak tespit edilmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında verimli tarım arazisine (Bakır çay ovası) sahip olan ilçe nüfusu tarıma dayalı ekonomisini geliştirme konusunda çaba harcamıştır. 1967 yılı verilerine göre 4700 aile tarımla uğraşırken 1973 verilerinde aile ziraatı yerine tarımda makine ziraatine geçilmesi sonucu bu sayı 3210 olarak gerçekleşmiştir.Sanayi tarım ürünlerinin (pamuk, tütün , zeytin) işlendiği atölye ve fabrikalar ilk olarak 1971 yılında kurulmaya başlamış ekonomiye hızlı bir ivme kazandırmıştır. 1990 yılından itibaren özel sektörün çalışmaları sonucunda ve nahiyelerinden olmak üzere ; günlük 3000 ton kapasiteli modern teknolojiye sahip ihracata yönelik çalışan 4 salça fabrikası 12880 ton günlük kapasite ile 4 çırçır fabrikası , yıllık 290 ton kapasite ile 3 zeytin yağı işletmesi yıllık 180 ton kapasite ile bir adet mandıra bulunmaktadır.İlçemizde bulunan öz türe kireççilik ülkemizin en modern tesislerimizden biri olup 159 kişi istihdam etmektedir. 1997 yılında 154972 ton kireç 2130 ton fırın taşı 65776 ton çimento imal etmiş önemli bir sanayi kuruluşudur. Kınık Kocaömer Köyü taş ağıl mevkiine kurulan organize sanayi bölgesi 18 büyük fabrikadan oluşan önemli bir sanayi bölgesidir.Tarıma dayalı sanayi kuruluşları olan 8 tekstil fabrikası Kınık ekonomisine tarım alanında güçlendirecek durumdadır Organize sanayi bölgesinin planlaması Kınık’ta sanayi sektörünün gelişmesi yönündeki beklentilerin yeşermesine neden olmuştur. İzmir Valiliği ve Kınık Belediyesinin öncülüğünde 78680 metrekare alan üzerine kurulması planlanan OSB’de alt yapı çalışmaları tamamlanma noktasına gelmiştir.43 parselin tamamı satılmıştır Tesis yapımı tamamlanan damper sanayi imalata geçmiş gıda sanayi tesis yapımı da tamamlama noktasına gelmiştir |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
